تكاب توريست: زندگی ایلی و عشایری در حومه ی تکاب فقط منحصر به چادر نشینی ییلاقی بوده و چهار الی پنج ماه ادامه دارد . مانند طایفه ی شاهسون که در روستاهای شیرمرد - قازان کندی - بابانظر و احمد آباد علیا زندگی می کنند. کار عمده ی ایلات و عشایر در ییلاق ها چرانیدن دامها و دوشیدن شیر آنهاست و همچنین تهیه روغن و کره می باشد و برای جلوگیری از به هدر رفتن دوغ آنها اقدام به تهیه کشک می نمایند که مصرف عمده ی آن در مرغداری هاست. در این نوع زندگی زنان و فرزندان هر خانواده که می توانند کاری انجام دهند مانند شیر دوشی - ساختن کشک و.... ییلاق می کنند. و در چادرها به کار مشغول میشوند از طایفه های دیگر ایلات و عشایر در این منطقه  زخورانی - موسولانی و شرانی که برخلاف شاهسونها زبا و لهجه دی مخصوص به خود دارند و ییلاق و قشلاق می کنند. همچنین در روستاهایی مانند آقدره - قزقاپان سنگ و انگورد که سالی چند ماه به ییلاق و به قول محلی ها (هه وار) یا (اوبا) می رفتند ولی به علت شیر پزهای غیر بومی به منطقه   فراورده های دامی مانند:کره - روغن - کشک و... رونق خود را از دست داده و شیر توسط شیر پزها غالبا تبدیل به پنیر میشود و سپس به شهرهای بزرگ مانند تبریز  و دیگر شهرها میبرند مضاف به اینکه زندگی ایلات این منطقه مختص به دامداری نمی باشد و به کشاورزی نیز اشتغال دارند که علوفه لازم را برای خود کشت و برداشت میکنند.