SIANBRP  تكاب

پایگاه خبری تحلیلی شیز - سید محمد نجیبی: معمولاً شهرها از چهار نوع فضاي اصلی پوشیده شده اند و در واقع کل سطح زمین  وکاربری های موجود در شهر ها به این فضاها اختصاص یافته است، که عبارتند از:  فضاهاي مسکونی، فضاهاي سواره و پیاده، فضاهاي سبز و اماکن ورزشی و سایر فضاهاي خدماتی که به ترتیب و به طور معمول حدود آنها در تراکم هاي متوسط شهري ، 10،15،25،50درصد سطح زمین می باشد.

     در این ميان فضاي سبز به عنوان جزء ضروري و لاينفك پيكره يگانه شهرها و در اکوسیستم آنها نقش اساسي دارند كه كمبود آنها مي تواند اختلالات جدي در حيات شهرها به وجود آورد.

     شهرها به عنوان كانون هاي متمركز فعاليت و زندگي انسان ها براي اينكه بتوانند توسعه پایدار خود را تضمين كنند چاره اي جز پذيرش ساختار و كاركردي برگرفته  از سيستم هاي طبيعي و محیطی ندارند و پيچيدگي معضلات زيست محيطي و پيامدهاي رشد و توسعه شهري، موجوديت فضاي سبز و گسترش آن را براي هميشه اجتناب ناپذير كرده است. شهرها بدون وجود فضاي سبز مؤثر در اشكال گوناگون آن ديگر قابل تصور نيستند. درواقع فضاي سبز شهری به عنوان جزء ضروري و جدایی ناپذیر پيكره واحد شهرها نقش اساسي دارند كه كمبود آنها مي تواند اختلالات جدي در حيات شهرها به وجود آورد. درمفهوم اکولوژیک  تشبیه پارک ها و فضای سبز شهری به ریه های تنفسی شهر اغراق آمیز نیست، بلکه نشان و اعلام نیازی از حداقل کارکردهای یک شهر شاداب، پویا و سرزنده است.

     درواقع  پارک ها به دلیل فضای سبز قابل ملاحظه خود علاوه بر داشتن تاثیرات زیست محیطی به سبب ایجاد چشم اندازهای زنده و سبز خود یکی از عوامل شکل دهنده شهرها به شمار می آیند.  پارک زمانی می تواند مثمر ثمر باشد که در میزان انبوهی درختان ، درخچه ها ، بوته های آن و فضای باز ، تنگ ، معابر ، امکانات و وسایل تفریحی متعدد  و وسعت  ودایره دسترسی شهروندان به آن تناسب برقرا باشد.

    فلسفه وجودی یک پارک و ایجاد فضای سبز مطلوب راه حلی برای بسیاری از مشکلات حاد شهری است که علاوه بر ارتقای کیفیت منظر شهری می‌تواند از آلودگی هوا پیشگیری کند و به عنوان بخشی از فضای سبز نقش مهمی در زندگی شهروندان و زیبایی و سلامت آنها ایفا می کند.در این مجال سعی براینست نگاهی به پارک ملت بزرگترین وقدیمی ترین پارک شهری تکاب بیاندازیم:

        پارک ملت تکاب، پارکی است که قبل از انقلاب اسلامی و به عنوان تنها و بزرگترین پارک شهر در آن روزگار احداث شده و هم اکنون نیز برقرار است. درواقع ساخت این پارک همزمان با شکل گیری ابتدایی ساختار شهر صورت گرفته است و درآن زمان به طور مطلوب جوابگوی نیاز ساکنان تیکانتپه بوده است. اما متاسفانه و پس از گذشت چندین سال وضعیت ناخوشایند کنونی را دارا می باشد.

   با نگاهی به قدمت طولانی این  پارک و مکان استقرار آن در محدوده شهری تکاب، انتظار می رفت که  امروزه به عنوان یکی بهترین پارک های منطقه و شهر شناخته شود و به عنوان یک پارک بی نظیر در مجتمع زیستی تکاب عمل کند، اما متاسفانه سیمای پیدای  آن،  چیزی جز یک خرابه و پارک متروکه را نماینگر نیست. وعاری از هرگونه شادابی، سرزندگی می باشد. در این مجال  قسمت هایی از معضلات پارک ملت را در معرض دید عموم قرار می دهیم و امیدوارم شورای محترم شهر و منتخبین جدید و شهرداری تکاب فکری اساسی به حال این معضلات بکنند. چرا که عموم مردم را اعتقاد بر این است که مسئولان در هر پست و مقامی که هستند باید پاسخگوی سوالات و انتقاداتی که از طرف عموم مردم و یا برخی از افراد که خود را وسیله ای برای رساندن نظرات مردم به مسئولین قرار داده اند و در این راه هر گونه رنج را به جان می خرند باشند.چراکه پاسخگویی به مردم نه تنها کاری خارج از وظیفه نیست، بلکه یک وظیفه و تکلیف قانونی و وجدانی است. مسئولان ما باید بدانند که مردم ولی نعمت آنها هستند و آنها کسی جز یک خدمتگزار نمی توانند باشند.

    بارها گفته ایم که منکر زحمات عزیزان نیستیم اما جای این سوالات باقیست که، آقای شهردار، اعضای محترم شورای شهر، براستی آیا زمان دگرگونی و تحول در چهره این پارک و تاسیسات باستانیوتاریخی آن که در ادوار گذشته و در زمان شهرداران سابق ایجاد شده است فرا نرسیده است، آیا شهرداری بجز آبیاری و کوتاه نمودن چمن ها قادر نیست کاری برای سرو سامان بخشی و اداره این مکان انجام دهد. آیا این بزرگترین مرکز تفریحی مردم تکاب در شان آنان می باشد؟

   امیدست روزی که ازشما عزیزان که منتخب مردم و مورد اعتماد آنان قرار گرفته اید و بار سنگین این امانت را برعهده دارید، سوال شد شما برای مردمان غیور فهیم و نازنین این شهر عزیز چه قدمی برداشته اید؟ جوابی جز سربلندی در محضر خدای متعال و مردم نداشته باشید.  و امیدست که با برنامه ریزی مطلوب و سریع  پارک ملت شهرمان،  بزودی به مکانی هم واجد بازدهي اكولوژيكي و هم واجد بازدهي اجتماعي تبدیل شود.

 به امید آنروز