یاشار گوهری، روزنامه نگار- از اوایل هفته گذشته اخبار نگران کننده دیگری از اوضاع و احوال نابه‌سامان صنعت کشور و به‌خصوص وضعیت معیشتی کارگران شنیده شد و این‌بار به‌جای خبر از معادن و معدن‌چیان مظلوم یورت گلستان یا آق دره تکاب شاهد مقابله با کارگران هپکو و آذرآب اراک بودیم که برای احقاق حقوق صنفی […]

جناب وزیر! سکوت جایز نیست

یاشار گوهری، روزنامه نگار- از اوایل هفته گذشته اخبار نگران کننده دیگری از اوضاع و احوال نابه‌سامان صنعت کشور و به‌خصوص وضعیت معیشتی کارگران شنیده شد و این‌بار به‌جای خبر از معادن و معدن‌چیان مظلوم یورت گلستان یا آق دره تکاب شاهد مقابله با کارگران هپکو و آذرآب اراک بودیم که برای احقاق حقوق صنفی خود دست به اعتراض مدنی و آرام زدند،  مع‌الاسف به‌جای شنیدن پاسخ  قانع‌کننده و دریافت حقوق معوق خود، توسط  دستگاه‌های متولی راهی راهروهای بیمارستان‌ها شدند .

سوال این‌جاست: جناب آقای ربیعی! شما در راس دستگاه اصلی متولی حمایت از کارگران هستید ولی متاسفانه سکوت شما موجب تعجب شده است. چرا در موضوع تحصن و اعتراض کارگران دو مجموعه قدیمی و موثر در صنعت کشور که نیم قرن در پویایی اقتصاد موثر بوده و در توسعه صنعت و کاهش بیکاری و رنگین شدن سفره خانواده‌های بسیاری اثر بخش بوده است، سکوت کرده‌اید؟

چرا به جای عکس‌العملی که می‌توانست در اوج بحران جهت التیام دردهای کارگران این مجموعه‌ موثر باشد، با بی‌توجهی باعث حادتر و وخیم شدن زخم  اینان شدید؟ جناب وزیر! سکوت از هیچ کس جایز نیست علی‌الخصوص از شما. لذا انتظار جدی و به‌جا این است که در این موضوع با ورودتان در دو بخش این مساله را برای همیشه ختم به خیر کنید.

۱- بررسی و حل مشکل پیش آمده برای کارگران مجموعه‌های آذرآب و هپکوی اراک که اگر سیری به دوران تاسیس‌شان بیندازیم عمری به بلندای دهه ۲۰-۳۰ شمسی دارند و بی‌انصافی‌ست که اینگونه به فراموشی سپرده شوند.

۲- حل ریشه‌ای مشکلات این‌چنینی برای کارگران این سرزمین ضرورتی انکار ناپذیر است. چه بسا با دفع لحظه‌ای مشکل کارگران اراک، فردا روزی نیز در نقطه‌ای دیگر از کشورمان شاهد  بروز چنین زخم‌هایی باشیم و لذا باید تومور وخیمی که صنعت کشور و جامعه کارگری را تهدید می‌کند توسط عالی‌ترین مقام مسئول مربوطه حل و فصل شود. امید که وعده‌هایتان در روز رای اعتماد درحضور نمایندگان و سوگندی که در جلسه هیئت دولت در حضور رئیس جمهور و همکاران‌تان خوردید را فراموش نکنید و بدانید چشمان میلیون‌ها ایرانی که سفره آنان بستگی به تصمیمات شما دارد منتظر شکستن سکوت تلخ‌تان در این زمینه است. پس قبول کنیم، در برابر مشکلات تک تک کارگران، شما و مجموعه تحت مدیریت خود مسئولید و سکوت جایز نیست.