دو کتیبه‌ی سنگی مربوط به این بقعه وجود دارد که هم اکنون بخشی از تکه‌های آن در اطراف بنا افتاده است، و جای اصلی آنها به درستی معلوم نیست.

کتیبه‌ی اول به ابعاد 38 × 95 سانتیمتر بوده که به وسیله‌ی شخصی به نام ملا قلندر نوشته شده. و تاریخ آن 1059 هجری قمری است، و بنابر آنچه که قبلاً ذکر شد این تاریخ نمی تواند سال ایجاد بقعه باشد و احتمالاً در این تاریخ تعمیرات اساسی در نمای بقعه وسیله‌ی استاد مراد نامی صورت گرفته است، و حدس دیگر سال 1059 شاید تاریخ ایجاد قسمت اول  و دوم این مجموعه یعنی دهلیز و چهار طاقی بوده باشد،که بعداً به قسمت مقبره الحاق گردیده است[1].

متن کتیبه‌ی فوق که قسمت اول شامل دو سطر شعر می شود به شرح زیر است:

 (بهرر بنا ) مسجد سعد سعید                           تاریخ هجر النّبوی برگزید

الفی زتسع (و) ز خمسین شمار                        تا که بماند ز جهان یادگار

 هوالباقی، کلّ من الیها فان و یبقا (یبقی) وجه ربک ذوالجلال والاکرام هذه العمارات اوستا مراد زنجانی هذه الخطملا قلندر بن اوستاد مسیح قلی قچقای.

کتیبه‌ی دوم در تاریخ 1283 هـ - ق را دارد، و مربوط به قبر ملا عبداللّه یکی از آخرین متولّیان بقعه است که بعداً از وی نام خواهیم برد. اگرچه این کتیبه جدیدتر است، اما به علت قرار گرفتن در هوای آزاد آسیب فراوان دیده است. به علت جابجا شدن کتیبه، محل قبر ملا عبداللّه را دقیقاً نمی دانیم کجاست. متن کتیبه‌ی مزبور به شرح زیر است.

(دو کلمه در بالا از بین رفته است) کلّ شیئی هالک الّا وجه له الحکم و الیه ترجعون[2] هذا وفات المرحوم المغفور جنّت مکان ملا عبداللّه 1283 این نوذر علی طایفه ی ممقانی.


[1] این عقیده‌ی آقای دکتر هوف ( اهل – آلمان ) از هیأت حفاری تخت سلیمان است که در تابستان 1349 از این محل بازدید کرده است

[2] آیه ی 25 و 26 سوره ی الرحمن 25 : هر که روی زمین است دستخوش مرگ است-26: و زنده ابدی ذات خدای منعم با جلال و عظمت است